Een vakantiewandeling door een buitenlands dorp is altijd interessant. Even rondneuzen hoe het hier geordend is, en mijmeren over de politieke besluitvorming die daarvoor nodig is geweest. Waar als eerste het oog op valt is op de openbare ruimte. Hoe is deze ingericht? Wordt er bijvoorbeeld rekening gehouden met ouderen en gehandicapten? Hoe wordt het vuil ingezameld, en hoe is de staat van het onderhoud?

 

In een kustdorp in Spanje kwam ik een stoep tegen In een kustdorp in Spanje kwam ik een stoep tegen die ver na het laatste bouwwerk eindigde in het niets. Compleet met straatverliching. Hûh? Hoe is dat zo gekomen? Is de opdracht aan de stratenmakers goed geweest? Is er iets gebeurd waardoor de uitvoering is blijven steken? Was het geld op? Of was dit de bedoeling? Hoe zouden de gemeenteraadsleden hiermee omgegaan zijn?

 

Een buitenlandse doodloper. Zo simpel kan een inspiratiebron voor het politieke werk thuis zijn. Uit de waan van de dag kun je er eens lekker over nadenken. Wat zijn jouw ideeën voor de openbare ruimte in je eigen gemeente? Is dit een goed of slecht voorbeeld? Zo kom je ontspannen tot specifieke aandachtspunten, die je kan inbrengen in het debat over bijvoorbeeld het uitvoeringsplan straten en wegen.

 

Nog leuker is het om je vakantie-inspiratiebron te gebruiken in je kaderstellende rol als raadslid, als je een werkelijke verandering in gang wilt zetten.

 

De inrichting van de openbare ruimte is niet alleen van praktisch nut, maar kan zeer zeker een middel zijn om een hoger doel te halen, bijvoorbeeld om de sfeer in een stad te veranderen. Onlangs kwam in het nieuws dat mensen hun afval niet meer naast de container zetten als er bloemen staan, zelfs als dat plastic exemplaren zijn. Mooi voorbeeld van kleine daad, groot effect.

Zelf kwam ik vooral in het buitenland tot inspiratie om de openbare ruimte toegankelijker en vriendelijker te maken om buiten te zijn en ontmoetingen te stimuleren. De losse stoelen in de openbare parken van Parijs bijvoorbeeld; de jeu-de-boulesbanen in elk Frans dorp, de boulevards met palmbomen en rijen bankjes aan de Spaanse Costa’s. In het buitenland zag ik meer bankjes op één plek ervoor zorgen dat mensen wel bij elkaar gaan zitten. Als raadslid en als wethouder heb ik vervolgens jarenlang geijverd voor rijen bankjes op de straat en in parken.

 

Moraal van dit verhaal: laat je dus inspireren door wat je ziet, of mist, op je vakantie. En vertaal dit naar een praktisch punt. Het levert je een speerpunt op waar je je volop mee kunt profileren, zowel in de raadszaal als bij de inwoners van de gemeente. Prettige vakantie en een inspirerend reces toegewenst!