Heb je het ook gezien? Dit artikel uit een krant dat nu circuleert op facebook? Het vertelt ons dat er in Rotterdam een proef start om het raadslidmaatschap aantrekkelijker te maken, samen met het ministerie van binnenlandse zaken en het Rotterdamse bedrijfsleven. De proef gaat de hele volgende raadsperiode duren. Een van de dingen die onderzocht wordt is hoe bedrijven werknemers de ruimte kunnen geven om raadslid te worden.

 

Ik vind dit een goede zaak. Het raadslidmaatschap is een nevenfunctie. Dat is een officiële functie die je bekleedt naast je werk. De vergoeding (hoogte hangt af van het aantal inwoners van de gemeente) is navenant. Ze is ooit bedoeld als een schadeloosstelling. Als vergoeding voor de financiële schade van de niet-gewerkte uren. Voor zelfstandigen kan dit principe nog steeds zo werken. Maar als je een baan hebt bij een werkgever, dan is het niet vanzelfsprekend dat je vrijstelling krijgt van werk om de samenleving te kunnen dienen. Er wordt eigenlijk niet over gesproken.

 

Het gevolg van deze houding is dat de samenstelling van gemeenteraden steeds minder divers is geworden. Het zijn vooral mensen die onafhankelijk zijn (geworden) van tijd en geld of die politieke ambities hebben, die zich melden als raadslid. Dit resulteert in gemeenteraden met een oververtegenwoordiging van gepensioneerden en ambtenaren –leraren!-, en een aantal zelfstandigen. En een hoge gemiddelde leeftijd. Dit kan echt anders! Politiek verlof verlenen is een van de opties. Een aantrekkelijke.

 

Hoe kan een bedrijf zijn medewerkers ruimte te geven een politieke functie te vervullen? Bekijk het in het kader van scholing: door het raadslidmaatschap krijgt de werknemer de kans om zijn competenties te ontwikkelen. Raadsperiodes duren niet eeuwig, voor de periode van 4 jaar is best een mouw te passen aan een vermindering van een aantal werkuren (en dito salaris). Het raadslidmaatschap kost gemiddeld zo’n 20 uur in de week, maar met een urenvrijstelling van de helft hiervan kom je al een heel eind. Met goede wil is dit bijna altijd oplosbaar.

 

Wat krijgt de werkgever er voor terug? Drie belangrijke winners:

  1. Een gemotiveerde werknemer, die zijn bestuurdersbagage ongetwijfeld zal gebruiken in zijn werk. De competenties die hij of zij ontwikkelt hebben hun weerslag op hun functioneren in hun dagelijks werk.

  2. Een goed bedrijfsimago. Maatschappelijk ondernemen is hip, maar richt zich vooral op het duurzaam omgaan met energie en materialen. Dit begrip kan verbreed worden met het dienen van de publieke zaak. Maatschappelijke betrokkenheid ten top. Ook voor werknemers is het aantrekkelijk bij zo’n werkgever te werken.

  3. Financieel rendement. De werkgever hoeft immers tijdelijk minder loon uit te keren aan deze werknemer. Er moeten wel afspraken gemaakt worden over zaken als pensioendoorbetaling, en misschien moet er een vervanger worden gevonden voor een klus. Maar door creatief te zijn, bijvoorbeeld door het bedrijfsscholingsbudget in te zetten, moet financiële neutraliteit te bereiken zijn.

 

De werknemer krijgt voor hetzelfde inkomen een mooie kans om zijn kwaliteiten in te zetten voor de samenleving, zijn netwerk uit te breiden, zijn competenties te verbeteren en zijn algemene kennis te verbreden.

 

Win-win!